Prólogo. Wix aktsu kgawasa, wix chixku. Wa mpaskat. Talakapastakni xla kin kachinkin. Xa lakgchuchokgon tapixnu. Wa nkgolastsin. Chu nelhtu wala. Iyna k wi. Tapakit. Xalan tlan. X lakgsputat lakgatam kchikin. Lu xa paxawa. X paskat nikulax. Ni ki tu lakgsputlh nkin tachiwin. Chiyu k wakxilhn. Xlankgalhin skstutawalat. Ki akgchkxnat. Min taspitat. Xpalakata min kgawasa akit... Kin tapati. Chiyu. Nak katsiy. Latamat. Wix. Uku nchu mpi ay k ama. Xtikninki lakgsputat. Kucho. Kilakgsputat.
Notas de contenido
Manuel Espinosa Saínos vio la luz por primera vez en Ixtepec, Puebla. Su poesía es parte de esa voz tan íntima, tan nuestra, surgida del fondo de los siglos; en sus poemas late la existencia milenaria de su pueblo. El reclamo de justicia a veces se insinúa, adivina e intuye, estos poemas son parte de su inspiración y se han escrito en su lengua natal y traducidos al español conjuntamente.